Film değil de tiyatro olsaydı kesinlikle mükemmel olurdu diye düşündüm, filmden çıkınca:)
Yine de Ali Poyrazoğlu, Fikret Kuşkan filmi izlemenin zevki bambaşka.
Filmden aklımda kalan bu güne kadar bir yerli filmde görmediğim , genelde Kore sinemasında çokça dikkatimi çeken şey;
arka planda kitapların olması.
Kendi içimde şöyle bir kıyas yaptım , ister istemez.(Bu aralar Kore Filmleri izlememle de alakalı olabilir .)
Bir Kore filminde kitapsız ev göremezsiniz.
Bu ev ister bir köyde , ister metropolde olsun , yerlerde , dolaplarda, masa üstlerinde her yerde karşınıza çıkan şey kitaplardır.Kahramanlar hiç kitap okumuyor olsa bile film boyunca , kitap görüntüsü sürekli ekrana yansır.
Artık herhalde yurdum filmlerinde de kitap görebileceğiz.Konusuyla hiiiç alakası yok ama sırf bu sebepten sevdim ben bu filmi.Ha konusunu da sevdim .Erkeklerin kendilerine artık objektif gözlerle bakmaya başladığını düşünüyorum.Kendi yapılarını araştırmaya, anlamaya çalışıyorlar artık zannımca.
Bu da benim bir film için yazdığım en uzun yazı :)
Ya Yayınevleri gönderse bu kitapları olmaz mı sanki ya da beni okur olarak işe alsalar mesela :(
Kitaplara verdiğim parayla kocam zengin olabilir ,oğlum yurt dışında okuyabilir ,kendime 2., yok 3. el bir araba alabilirdim gibi sanki .
Parasız kalırsak kitap satışı yaparız artık:)Olmadı kağıtlarını rulo yapıp salçayla kaynatıp yalancı sosisli de yapabiliriz:)Iyyyy...
Sevgiyle kalın:)
