UZUNHARMANLAR'DA BİR DAVETSİZ MİSAFİR -SEZGİN KAYMAZ

1. Baskı 2017

323 Sayfa

"Başı ve sonu olan hikayelerdir belki beni ilgilendiren ...Değişik hayat tarzları , farklı bakış açıları ...Belki maceralar .Mutluluklar , hüzünler , hırslar , intikamlar , yere sağlamca basmalar , eğilip bükülmeler , dimdik durmalar , yıkılıp düşmeler, korkular, ümitler, hayaller...Ne bileyim...Milyonlarca insanın yazdığı bir şehrin üzerinde kanatlanıp uçmak gibi sanki...."

"-Sen yaşamayı bilmiyor musun Musa? Onu mu merak ediyorsun? Ondan mı hep roman hep roman?"

********

Ben neden seviyorum bu adamın yazdıklarını , neden tam da o zamanda okumak istediklerimi yazmış oluyor çok yıllar öncesinden .

Küfür bile yakışır mı durduğu satıra bu kadar ,  bu kadar şaşırtır mı  insanı bir kitap , bu kadar korkarken düşündürür mü en derin cinsinden...

Oluyor efendim , yazıyor bazıları hem de  yıllar öncesinden ...

Tam olarak 1 günde okudum 323 sayfayı , bir bu kadar sayfası olsa yine aynı gün biterdi kuşkusuz.

Bölüm başlarına koyduğu güzel alıntılarıyla, ayrıca gönlümü fethetti.

Sezgin Kaymaz, her okuduğum kitabından sonra  bir kere daha "iyi ki okudum " dedirtiyor.

Kalemi hiç durmasın dediklerimden , sanırım yeni bir kitabına başlamak için aradan bu kadar uzun zaman geçmesine izin veremeyeceğim.

BUGÜN BİZE KİM GELDİ -SEZGİN KAYMAZ

1. Baskı 2016

180 Sayfa

"Bu mektuba kadar yazdıklarımın hiçbiri ben değilim .Ama bundan sonra yazacaklarımın hepsi benden ibaret...ve benden öte kim varsa ondan.

İyi dinle."

Üstte yazdığım alıntı cümlesinin geçtiği hikayeye kadar olan kısımları okurken , gülmekten yaş gelen gözlerimde , en sondaki hikayeyle yerini gerçek gözyaşlarına bıraktı . 

Kaymaz'ı seviyorum, bütün kitaplarını değil sadece 4 kitabını okudum ama şimdiden bunu söyleyebiliyorum .

Kalemini çok ama çok samimi buluyorum , adam sanki yazmıyor da dost meclisinde oturmuş anlatıyor bana hikayelerini.

O denli etkileniyorum.

Gülüyorum , ağlıyorum.

Seviyorum.

69-BAKELE- SEZGİN KAYMAZ

1. Baskı 2015

198 Sayfa

Sezgin Kaymaz , harika bir yazar bence.

Daha önce de Kaymaz'dan iki roman okumuştum ve hikayelerini fena halde merak etmekteydim.

Bu kitap ;Yazarın Cumartesi mektuplaşmalarının mektuplarını içermekte.

Kısacık hikayeleri var.

Kimi hüzünlü , kimi gülümseten , yaşanan bu kadar acıya rağmen kahkaha attıran bile oldu.

Çok bizden hikayeler.

Çok yalın.

Çok derin.

Çok güzel hikayeler.

Zaten yazarın üslubunu beğeniyordum ama , bu kitabın ardından diyebilirim ki ;

Ben Bir Sezgin Kaymaz bağımlısıyım.

Ne yazsa okurum.

Kesin.

Kitap okuyamıyorum diyenlerin bile bu kitabı seveceğini düşünüyorum.

Çok güzel hediye olur bu kitaptan.

"Ay okur mu , tarzı mıdır" diye düşünmeden hediye edilebilecek bir kitap.

Okuyun , okutun anacığım :D

*Bana Gel ve 

*10 Mart 2050, Perşembe

adlı hikayeleri de ayrıca gönlüme taht kurdu :)

72-GEBER ANNE-SEZGİN KAYMAZ

9. Baskı 2013

365 Sayfa

"...Dünya'nın direğidir zaman...velakin, zaman diye bir şey de yoktur...gelip geçen bir şey yoktur...otobüs müdür ki gelsin geçsin bakayım?..sevgilinin koynunda bir gece bir dakkadır da, hakim huzurunda bir dakka bir ömür..."

"Çünkü hayvanlar da gelir giderler her şey gibi...ama onlar , yaşadıkları hayatları , değiştirdikleri suretleri kat'iyyen unutmazlar...onların bütün insiyakleri hayatlarını korumak içindir...en önemli şey, hayatta kalmaktır bir hayvan için...insansa, parayı gördü müydü , hayatı unutur, karıyı gördü müydü, ölümü unutur, karnı acıktı mıydı her şeyi unutur..."

"insan önem vermediği şeyi unutur...insan için en önemsiz şeydir hayat...bu sebepten, bütün hayatlarını unutur...unutmaya da büyük gayret sarfeder..."

"...eğer zaman diye bir şey varsa , sakın kaybetmeyin onu...bulursanız , bana da getirin biraz zaman..."

"ölüm yok...hayat yok...aşık olunca günah yok, sevap yok...gelenek yok, görenek yok...rüya diye bir şey yok...rüya yoksa, uyanmak da yok...sevgide kural yok, ahlak yok, yasak yok, ayıplamak kınamak yok.."

"Ağlama artık beni kadın!"

"Kafi bu kadarı!İçimdeki yangını söndüreceksin."

********************

Mevlana'dan çok güzel sözler var , her bölümün başında.

Kaymaz'ı her okuduğumda 'neden ' diye soruyorum kendime , 'neden bu kadar geç.'

İsmine aldanmayın...

Müthiş bir hikaye.

Zamanı eğip bükerek kurduğu bu fantazyadan  çıkmak istemeyeceksiniz.

Hayatı ve ölümü, rüya ile gerçeği, sevgi ile sadakati , ihanet ile adaleti hiç bu kadar derin düşünmediğinizi anlayacaksınız.

 Ve 'Kaymaz' okumadığınız için pişman olurken , bütün kitaplarını okumaya yemin edeceksiniz.

'Kün' ile başladığım yolculuğumda Kaymaz aklıma yazılmıştı.

Bu kitaptan sonra aklıma kazınmış oldu. 

15-KÜN- SEZGİN KAYMAZ

1. Basım 2013-479 Sayfa

Bu kitabı okumalısınız!

Muhakkak!

Okuduğum hiç bir kitaba , dinlediğim hiç bir masala benzemiyor.

Kesin diye hiç bir şeyin olmadığı , olmadığını düşündüğünüz her şeyin olduğu, inanmadığınız hiç bir şeye iman ettiğiniz , itikatlarınızın sarsıntı geçirdiği sayfalar bunlar.

Ol ya da Kün , olmaz dediğiniz ne kadar şey varsa olduruyor.

Bir de akıyor ki , böyle bir kitabı okumak ne kadar zahmetli olurmuş diyorum , oysa su gibi akıyor, buz gibi eriyor.Tadı damağınıza yapışıyor ...

DİKKAT bu kitabı okurken,

Gülerken ağlamaya , tam duygulanmışken kahkaha atmaya başlayabilirsiniz.

KİTAPTAN

"Dişidir yaratım süreci , erkek değil."

"Tarlayı kaldır at , sabanı nerene sokacaksın bakalım."

"Olabilirdi tabi .Olmayabilirdi.Bomboştum.Yanlış oldu.Bomboş değildim; bilakis dolu bir depo gibiydim de musluğun nerede olduğunu bilmiyordum.Musluğun ne olduğunu da bilmiyordum.Depoyu hiç sorma zaten."

"Evet , talebe dediğinin dayakla akıllandığına iman edildiği senelerdi.İlkokul talebesinin küçükbaş hayvan, ortaokul talebesinin düve, lise talebesinin büyükbaş, üniversite talebesinin hayvan oğlu hayvan , yani anarşist sayıldığı seneler."