İthaki, Ekin Odabaş çevirisi ile 2017 de yapmış 3. Baskıyı, 238 sayfa olarak.
"İstese de istemese de, sadık, sevecen, kibar biri. Makine sonuçta; öyle yapmışlar. İnsanlar için aynı şeyi söyleyebilir misin?"
"Bir zamanlar insanlık, evreni tek başına göğüslerdi. Kimsesi yoktu. Şimdiyse yardım edecek yaratıkları var; kendisinden daha güçlü, daha inançlı, daha kullanışlı, kendisine tamamen sadık yaratıklar. İnsanlık artık yalnız değil."
Kitaptaki ilk robot hikayesi olan Robbie'yi 1939'da yazmış yazar. 19 yaşındaymış. Bunu kitabın sonunda okuduğum zaman oraya kadar okuduğum hikayelerde anlatılanlara bir kez daha hayran oldum.
Çeşitli hikayeler var kitapta, Robbie'ler, Speedy'ler , Cutie'ler... Tabii bunların robotların hikayeleri olduğunu söylemeden geçemeyeceğim. İnsanoğlunun robotlarla imtihan hikayeleri, dönemi göz önüne alınarak okunursa müthiş etkileyici, dönemi göz önüne almadan okunursa etkileyici hikayeler. Sevecen demek robot hikayeleri için belki doğru bir tanım değil yine de sevecen demek geliyor içimden bu hikayeler için.
Beni en çok etkilemiş olanları: Cutie ve Mantık hikayesi.
Sevdim kitabı genel olarak, hatta oğluma da verdim ama son zamanlardaki sağlık problemleri ve psikolojik olarak çok kitap okuma havasında olmayışından mütevellit okuyamadı henüz, okusaydı O'nun da fikirlerini yazmak hoş olacaktı :D
Sağlıkla kalın arkadaşlar, kitaplarla ve tabii şans ta gülsün yüzünüze :) Yeni kitaplarda görüşmek üzere...
