2. Baskı 2009
"Suçu yapıtlara, sanatçılara yüklemeden önce, kendi ölçülerimizi yeniden gözden geçirmemiz gerek."
Gerçekleri konuşmak gerekirse, Tahsin Yücel bu kitaptaki denemelerinde edebiyat ve yazın yaşamında ne kadar ileri bir yerde olduğunu satırları ile aktarabiliyor okura, çok derin , oldukça yetkin...
"Söz, Benviste'nin tanımına uygun olarak, aynı zamanda hem anlamı, hem de göndergeyi kapsadığı sürece anlaşmayı sağlayan şeyse, belli bir duruma gönderdiği ölçüde anlamlıysa, belli bir durum, belli bir nesne, belli bir gerçek gönderge olarak alınmadıkça, anlam anlaşılır kalsa bile, gönderge belirlenmeyeceğine göre , gerçek anlaşma olmayacaksa, anlaşılır olmak, anlaşmanın yeterli koşulu değil demektir."
Ve üstteki cümleden de anlayacağınız üzere inanılmaz dolaylı anlatılagelmiş teknik edebi literatür hakim kitaba, bu sebepten ötürü akademik alanda edebiyat ile ilgilenenler için okunması elzem olsa da, genel bir kitapsever iseniz okumasanız da olur.
Kitap iki kısıma ayrılmış, ilk bölüm daha ziyade edebi kritikleri içermekte hatta hemen her okurun bildiği bazı tanıdık isimler ve eserleri kritik edilmiş demek belki de mümkün, bu açıdan enteresan tespitler ile okuru yakalamış Yücel.
İkinci kısım ise yazarın gene eleştri türü yazılarından oluşmakta ise de bu defa daha çok inanç, değer yargısı vs. konuları etrafında konumlanmakta.
Benim akademi üzerine hayallerimin bitmesi ile "niye okuyorum artık bunları" balonu başımın üzerinde kıpraşırken okuduğum bu kitaplar, amaçsız okunacak cinsten olmasalar da benim gibi neredeyse 1 (yazıyla bir yıl / yani neredeyse 12 ay/ yani yaklaşık 300 gün ) yıldır okuyamama halinden yeni çıkmışsanız ne bulsanız okursunuz ayıla bayıla :D
Toparlayacak olursam, özel olarak akademik alanda edebiyat ile ilgilenmiyorsanız, spesifik olarak eleştri okumak takıntınız yok ise pas geçebilirsiniz kitabı, ama yazarın önemi ve edebiyatımızın neresinde konumlandığını mutlaka öğrenmenizi dilerim. Ben anlatacak değilim tabii ki :) Google'layın anacım :D
