224 Sayfa
"Hüzünlü bir şarkı bu. Yıllarca kaçmıştım zaten bu şarkıdan . Her bir notasında, her bir sözünde başka hüzünler var. Gidişler , yitirişler , aldanışlar , kaybedilişler var. Bekleyişler , ümitsizlikler , acının en kor hali var. Binbir iklim var nağmelerinde .Her iklimde kurumuş ve bir daha açmamış çiçekler."
"Oyuncak olacaksın ellerde .İpini çekenin haddi hesabı olmayacak .Kaçmaya çalıştıkça , gözlerin gökyüzünde üzülme hayallerine daldıkça , sana dokunan o eller seni daha da yere yakınlaştıracak."
"Zaman seni durdurmak ne mümkün ...Bir tek seni mi döndüremiyoruz yolundan?"
"Neresiydi memleket?
Doğup büyüdüğün sonrasında da el olan topraklarda mı , göç ettiğin ana vatanın mı?"
"Gece bitsin istemezsin .Gece bitip de gün ağardığında vedanın da kapına dayanacağını bilirsin. İçine oturur karanlık .Kırılmaz dediğin kayalardan bile serttir hissi.Gülmeye çalışırsın zorla . Yapamazsın. Kavuşmaya çalışırsın .Sözcüklerin düğümlenir . Bakışlar kaçışır evin gölgelerinde dört bir yana . Belli etmek istemezsin vedanın hüznünü. Derin nefesler alıp verirsin . Hiçbir şey olmamış gibi davranırken , ruhunu gözyaşları ile günün getireceği vedayı beklersin . Sessizce , çaresizce ..."
*******
Kitap çok uzun zamandır elimde .
İsminden daha biliyordum seveceğimi, bir de yazarın memleketi dikkat çekici.
Aynı topraklarda yürüdüğümüzü bilmek , aynı köşelerden döndüğümüzü , aynı sokakları geçtiğimizi , insanda ister istemez ilgi ve algı arttırıyor.
Trakya hikayeleri var , memleket hikayeleri var kitapta.
Aile , yaşam , yaşanmışlık kokuyor satırlar.
Salçalı ekmeğin tadını anımsıyorsunuz , yıllar önce sokaklarda yemeğe doyamadığınızdan .
Ne güzel günlerdi ...
Ve biz ne kadar masumduk ...
Çocuk olmak demek hayatı bilmemek demek , sadece izler gibi uzaktan bakmak demek...
Ve yıllar sonra anımsayıp , tekrar büyümek demek.
Serkan Koktay'a teşekkürü borç bilirim , beni tekrar Kırklareli sokaklarına götürdü...
Kalemine , yüreğine sağlık...
